Ciljevi MASO su:

• Koordinacija i organizovanje stručnog rada na polju gojaznosti;

• Unaprijedjenje stručnog i naučnog rada u oblasti gojaznosti ;

• Saradnja sa odgovarajućim fakultetima, stručnim i naučnim ustanovama u zemlji i inostranstvu;

• Stručna pomoć u radu udruženja koja se bave problemima gojaznosti;

• Poboljšanje protoka saznanja o gojaznosti i njihovu primjenu;

• Posredovanje u kontaktima između pojedinaca koji su zainteresovani za problem gojaznosti i održanje telesne težine i organizacije; da aktivno učestvuju u primeni mera za suzbijanje gojaznosti

Djelatnosti MASO su:

• Organizovanje kongresa, simpozijuma, seminara i drugih stručnih i naučnih sastanaka i predavanja;

• Povremeno izdavanje stručnih publikacija na neprofitnoj osnovi;

• Učlanjenje i povezivanje sa evropskim asocijacijama za proučavanje gojaznosti, kao i svim drugim uže stručnim udruženjima i asocijacijama.

Ideja o formiranju udruženja postoji od ranije, ali činjenica da Crna Gora po broju gojaznih i onih sa prekomjernom tjelesnom težinom ne zaostaje za savremenim svijetom nas je primorala da reagujemo brzo sa ciljem da pokušamo da ovo stanje promijenimo na bolje, podignemo svijest stanovništva i upozorimo populaciju na ovaj ozbiljan zdravstveni, socijalni i ekonomski problem.

Naime, prema zvaničnim podacima podacima o uhranjenosti odraslog stanovništva u Crnoj Gori, preko 40 % je prekomjerno uhranjeno ili gojazno. Kada su školska djeca u pitanju, šesti smo u Evropi od zemalja koje su sprovele istraživanje za dječiu gojaznost prema metodologiji Svijetske zdravstvene organizacije, što je posebno poražavajuća činjenica.

Što se tiče gojaznosti na globalnom nivou, činjenicu su više nego poražavajuće. Prema podacima Svjetske zdravstvene organizacije (WHO) broj gojaznih odraslih ljudi širom svijeta se više nego udvostručio od 1990. godine, a gojaznost adolescenata se učetvorostručila. U 2022. godini, 2,5 milijardi odraslih (18 godina i više) imalo je prekomjernu tjelesnu težinu. Od toga, 890 miliona je živelo sa gojaznošću, a predviđa se da će broj porasti na 1,5 milijardi do 2030 god.

Gojaznost nije samo kozmetički i estetski problem. To je medicinski problem koji povećava rizik od mnogih drugih bolesti i zdravstvenih problema. To može uključivati bolesti srca, dijabetes, visok krvni pritisak, visok holesterol, bolesti jetre, apneju u snu i određene vrste kancera. Osobe sa gojaznošću su marginalizovane i često okrivljene zbog svog stanja – uključujući ljekare, donosioce odluka i druge koji ne razumiju u potpunosti uzroke gojaznosti.

Prema Međunarodnoj klasifikaciji bolesti MKB-10, gojaznost je normirana kao bolest i zavedena pod šifrom dijagnoze E66. Dakle gojaznost moramo tretirati kao bolest i prema njoj se ophoditi sa maksimalnom ozbiljnošću, tj primjenjivati sve dijagnostičke i terapijske mjere koje mogu dovesti do izliječenja.

Ekonomski uticaji epidemije gojaznosti su takođe važni. Ako se ništa ne preduzme, predviđa se da će globalni troškovi prekomjerne težine i gojaznosti dostići 3 biliona dolara na godišnjem nivou do 2030. godine i više od 18 biliona dolara do 2060. godine . Porast stope gojaznosti u zemljama sa niskim i srednjim dohotkom brzo globalizuje problem koji je nekada bio povezan samo sa zemljama sa visokim društvenim dohotkom.

Postoji mnogo razloga zašto neki ljudi imaju problema sa gubitkom težine. Često je gojaznost posledica nasleđenih, fizioloških faktora i faktora životne sredine, u kombinaciji sa neadekvatnom ishranom, smanjenom fizičkom aktivnošću i prisustvom određenih bolesti.

Dobra vijest je da čak i skroman gubitak težine može poboljšati ili spriječiti zdravstvene probleme povezane sa gojaznošću. Zdravija ishrana, povećana fizička aktivnost i promjene ponašanja mogu vam pomoći da izgubite težinu.

U cilju prevencije i zaustavljanja trenda gojaznosti, potrebno je u saradnji sa svim relevantnim institucijama izraditi strateška dokumenta i vodiče za ishranu predškolske i školske djece, vršiti edukaciju i savjetovanje opšte populacije, kao i vulnerabilnih kategorija poput djece, mladih, trudnica, osoba sa hroničnim oboljenjima, formirati i razvijati Savjetovališta za pravilnu ishranu, unaprijediti saradnju sa Vladinim i nevladinim sektorom i afirmisati zdrave životne stilove.